Chyba masz rację.
No widzisz?
Kiedy przyszedłeś? Trzeba było do mnie zadzwonić.
Przedstawię was sobie.
To mój tata.
A to mężczyzna, o którym mówiłam.
Miło mi pana poznać. Jestem Yu Ji-ho.
Rozumiem.
Wejdźmy.
Otwórz drzwi.
Cóż...
To nagłe spotkanie, pewnie jest pan zaskoczony.
Ale chciałbym oficjalnie się przedstawić innym razem.
- Tato. - No dalej, otwórz drzwi.
W takim razie pójdę.
Otwórz drzwi.
Chodź, usiądź.
Powiedziałem, żebyś usiadła.
Daj mi chwilę.
Hej.
Jeong-in!
Boże.
Parter.
Czym on się zajmuje?
Chce się oficjalnie przedstawić, sam go spytasz.
Kiedy masz czas?
Nie bądź bezmyślna i oszczędź sobie wstydu.
Zakończ to.
Co miałabym kończyć?
Jeszcze nie zaczęliśmy.
Dlatego wszyscy o tym wiedzą?
Jak ty się zachowujesz? Wieści się już rozeszły.
To znaczy?
Co słyszałeś?
Nie jestem po ślubie.
Nie zdradziłam męża.
Co złego zrobiłam?
Kto mnie obgaduje?
Najpierw usiądź.
Co to za zachowanie?
A twoje?
Jesteś starszy, więc możesz?
Bo młodzi nie mają uczuć i poczucia własnej wartości?
A jeśli ktoś potraktowałby tak twoją córkę?
Jak byś się czuł?
Nie gadaj bzdur.
Pan Kwon traktował mnie tak
przez te wszystkie lata.
Mam nadzieję, że nie pominąłeś tych kłopotliwych.
Nie.
Ostatnio z nikim się nie spotyka.
Nawet z Jeong-in?
Zgadza się.
Możesz przestać śledzić Gi-seoka, ale przyjrzyj się jej.
Wiesz, że pracuje w bibliotece?
Tak, wiem.
Każdy dzień jest taki sam.
Idę do pracy, wracam do domu i to wszystko.
A u ciebie?
Życie w Stanach niczym się nie różni.
Chodzę do pracy, wracam do domu, zajmuję się dziećmi. I tyle.
Moja żona dzwoniła do ojca,
- zaprosiła go do nas... - Jasne.
...ale mówił, że przyjedzie dopiero po twoim ślubie.
W końcu dał ci pozwolenie?
Powinieneś się ustatkować. Dość się już nabalowałeś.
A jak było z twoim ślubem?
Ojciec był przeciw, mylę się?
To było przed śmiercią mamy,
więc liczyłem na jej pomoc i uciekłem do USA.
Rozumiem.
Powinienem być z tobą i ci pomóc.
- Wybacz, że nie jestem lepszym bratem. - Nie mów tak.
Nie przeciągaj tego. Ożeń się z nią.
Bo ktoś inny sprzątnie ci ją sprzed nosa.
Nawet jeśli ty masz jej dość,
spodoba się innym facetom.
Masz rację.
- Co tu robisz? - Byłem w okolicy.
- Gdzie Eun-u? - W łóżku.
- Zostaniesz na noc? - Jeszcze nie wiem.
Gdzie tata?
Pewnie poszedł gdzieś się napić.
Będę w pokoju Eun-u.
Ji-ho.
Mamo, porozmawiamy później.
Poza tym nie musisz tego wiedzieć.
Nie powinnam była tego mówić.
Przepraszam.
Nie chciałam, żeby było niezręcznie.
W porządku.
Nie szkodzi.
Co zrobisz z Gi-seokiem?
Mówiłam ci, że zerwaliśmy.
Możesz to zrobić?
Gi-seok się zgodził?
Tylko ty zerwałaś.
Tato.
On cię wciąż kocha.
Więc muszę z nim być i udawać, że też go kocham?
Nie możesz tego zrobić?
Żeby uratować ten związek.
Tato.
To normalne, że w związku z czasem macie siebie dość.
Ale jeśli spróbujesz zrozumieć drugą osobę,
iskra powróci.
Tak uważam.
Poza tym byliście razem kilka lat.
Jak możesz tak po prostu o tym zapomnieć?
Jesteś bez serca.
Wszyscy, w tym ja i mama, czekają na wasz ślub.
Nie możesz wszystkich zawieść.
Pan Kwon nie lubił cię, zanim cię nie poznał,
ale po spotkaniu przypadłaś mu do gustu.
On też nie jest idealny.
Może kogoś źle ocenić.
Tato, jestem twoją córką.
Mówiłam ci, że źle mnie traktował.
Jeong-in.
Zmień zdanie,
choćby dla mnie. Proszę.
Ciągle mogę pracować.
Czyli tu chodzi o twoją emeryturę?
Wstyd to przyznać, ale tak. Pomóż mi, proszę.
Udowodnię ci to.
Pokażę ci, na co mnie stać.
Powiedziałaś tacie?
Cześć, tato.
Wiem, że postąpisz mądrze.
Dobrze cię znam.
- Idźcie niedługo spać. - Chcę ci coś powiedzieć.
Czemu już wychodzisz?
Ji-ho.
Ktoś do ciebie ciągle dzwoni.
Proszę.
Nie odbierałeś, więc pomyślałam, że jesteś na mnie wściekły.
Twój ojciec ciągle jest u ciebie?
Nie, poszedł już.
To czemu mówisz tak cicho?
Tak po prostu.
- Gdzie jesteś? - Przed blokiem.
Jakim blokiem?
Moim?
Tak.
Czemu nic nie mówiłaś?
Mówiłeś, że jesteś u rodziców.
Co z Yeong-ju? Nie ma jej w domu?
Poszła spać.
Nie martw się, przyjechałam taksówką.
Zaczekaj w środku. Kod do drzwi to 140719.
Mogę sobie zrobić ramen?
Kto tam?
Kto tam jest?
Jestem chłopakiem Lee Jeong-in.
Pomyliłeś mieszkania.
Mam ukochanego, ale nie chłopaka.
Znowu się wzruszyłeś.
Niewiele ci trzeba.
Możesz mnie szturchać, ale i tak to zrobię.
Co?
- Serio mnie szturchnęłaś. - Wybacz.
Wszystko już widziałam.
Dziękuję.
Yeong-ju wcale nie śpi.
Cieszę się, że jesteś.
Też mam tę książkę.
Kupiłeś ją?
Nie, Hye-jeong dała ją mi i Ye-seul, bo tak się jej spodobała.
Jest w niej sporo dobrych cytatów.
Zobaczmy...
To fajny fragment.
Przeczytaj swoim pięknym głosem.
„Gdy się zakochujemy,
musimy wiedzieć, czy coś z tego będzie?
Powinniśmy tak podchodzić do miłości?
Nie możemy.
Nie możemy być wyrachowani,
bo kocha się dla samej miłości.
To dzieje się samo z siebie.
I to wszystko.
Nie pogrążajmy się w smutku,
nie tłummy emocji
ani nie duśmy uczucia.
Więc staraj się myśleć trzeźwo...
- i...” - „I po prostu powiedz: »Dzięki ci, Boże.
Jestem zakochana«”.
Nawet nie miałam jak mu o tobie powiedzieć.
To dobrze.
Co w tym dobrego?
To nie szkodzi. Nie spiesz się.
Znów jesteś wyrozumiały
czy się boisz?
Boję się, że cały stres spadnie na ciebie.
Jestem coraz mniej pewna.
Powiedziałam, że nie pozwolę, żebyś cierpiał,
ale ujmę to inaczej.
Będzie trudno.
Pewnie będziesz cierpiał...
i możliwe, że mnie znienawidzisz.
I?
Może się okazać, że to ja
zranię cię najbardziej.
Tylko nie rób z tego później wymówki.
Jakiej wymówki?
Że zostawiasz mnie
dla mojego własnego dobra.
Co? Taki miałaś plan?
Tak.
Tylko znów nie uciekaj.
Za dobrze mnie znasz.
Myślę, że dobrze się uzupełniamy.
Bo jesteśmy tak różni?
Czyli jestem kłótliwa?
- Nie powiedziałem tego. - Już za późno.
Ale nie uważasz,
że razem przetrwamy wszystko?
Powiedz, że tak!
No weź!
Powiedz, że tak!
Nie powiesz tego?
- Cześć. - Dzień dobry.
Co robiłeś w weekend?
Różne rzeczy.
„Różne rzeczy”? Brzmi beztrosko.
Ty pewnie wolisz pracować.
Nie mogę się do tego przyznać.
A w ogóle, kiedy bierzesz ślub?
Cześć. Co robiłeś w weekend?
- Znowu grałeś w kosza? - Wiadomo.
Czemu nic nie mówiłeś?
Poszedłem sam potrenować.
Nie z naszą drużyną.
Chodźmy.
Pojadę następną.
Cholera.
Chodź do sali konferencyjnej.
Widzę, że już wiesz.
Ale nie wyciągaj pochopnych wniosków.
Nie chcę zniszczyć
relacji z innymi przez mój osobisty problem.
Nie chodź wokół mnie na palcach.
Po prostu się martwiłem...
Wiem, że miałeś dobre intencje.
Ale to mnie obraża,
więc przestań.
Nigdy nie będę unikał spotkania z Ji-ho.
Wiesz, co to znaczy.
To mnie doprowadza do szału.
Chciałbym zjeść z tobą lunch,
ale mam spotkanie.
Nie szkodzi. Chcę tylko o czymś porozmawiać.
Chodzi o moją córkę, Jeong-in.
Jak już mówiłem, to wszystko nieprawda.
Ona tak twierdzi?
A kto inny? Sama mi to powiedziała.
Czyli to wszystko nieprawda?
To nie do końca prawda.
Co? Co chwilę zmieniasz zdanie.
Wyjaśnię to.
Jestem pewien, że jej koledzy
pojawiają się na jej spotkaniach absolwentów,
przychodzi tam wiele osób.
Możliwe, że ktoś ich zobaczył i coś sobie dopowiedział.
Mówił pan, że się pan domyślił, że ma kogoś innego.
Pewnie to przez takie nieporozumienie.
Tak sądzę.
Czyli mówisz, że to bezpodstawna plotka.
W takim razie z pewnością to sobie wyjaśnią.
Uważa pan, że powinniśmy zostawić to tylko im?
Takie nieporozumienie może się powtórzyć.
A takie rozmowy
mogą zmęczyć obie rodziny.
Jeśli to będzie trwało dalej, mogą mieć tego dość.
Trzeba kuć żelazo, póki gorące.
Chciałem pana spytać o opinię.
No wiesz...
A co ty uważasz?
Ustalmy datę ślubu.
Nie spiesz się. Usiądź.
Siadaj.
Nie.
- Ale piękny dzień. - Co?
Fajnie czasem wziąć wolne,
bo można się cieszyć takimi spokojnymi popołudniami.
O czym myślisz?
Kiedyś marzyłem o tym, gdy wracałem do pracy z lunchu.
Że fajnie byłoby rozmawiać i śmiać się z kimś, kogo kocham,
jedząc razem lunch w parku w piękny dzień.
„Czy taki dzień kiedyś nadejdzie?”
To nic specjalnego, ale pragnąłem tego.
To było twoje
ukryte marzenie?
Ja też wielu rzeczy nie robiłam,
mimo że to nic wyjątkowego.
Na przykład
zawsze marzyłam, żeby przejść się starą uliczką
tuż po deszczu, ale nigdy nie miałam okazji.
Po takim spacerze byłoby miło zajść na kawę.
- Pójdziemy razem. - Jeśli będziesz grzeczny.
Dobra. Nie pójdę, nawet jeśli będziesz prosić.
Zgrywaj niedostępnego.
Jesteś niemożliwa.
Ładnie wyszłaś. Wyślę ci.
Pewnie masz się za bardzo ładną.
Jesteś ładna.
Nie możesz powiedzieć „nie” ani „nie trzeba”. Musisz się zgodzić.
- Na co? - Masz powiedzieć „tak”.
Jesteś okropna. Dobra. O co chodzi?
Wyjedźmy...
w jakieś fajne miejsce z Eun-u.
Znowu się wzruszyłeś.
Jesteś za miękki.
Mówiłam, że nie będę z kimś, kto tak łatwo się łamie.
- Jesteś. - Dopiero co przyszłam.
Dzięki.
Ile płacisz tu za czynsz?
Chcesz się wprowadzić?
Możliwe, że zaraz wylecę z siostrą z mieszkania.
- Twoi rodzice wiedzą o Ji-ho? - Wywalą nas, no nie?
Skąd mam wiedzieć? Nie znam waszych rodziców.
Jacy są rodzice Ji-ho?
Rodzice Ji-ho?
Są mili.
Od lat prowadzą pralnię.
Co jest?
Nic. Chodźmy.
Tamtego wieczoru...
wypiłem o wiele za dużo.
Myślisz, że spotyka się z kimś innym?
Jeśli to nic poważnego, zapomnij o tym.
Nie wypominaj jej tego.
Wyjdziesz na czepialskiego.
Jej ojciec chce ustalić datę.
Powinniście to omówić i zdecydować.
Dobrze.
Nadal tu jesteś?
Cóż...
Jeśli chodzi o to pytanie...
Ona z nikim się nie spotyka.
Powiedziała, że wasz związek nie wypalił.
Mimo to byłem za tym małżeństwem,
bo myślałem, że to zmienisz.
Przyznaj się do porażki,
tylko jeśli jesteś gotów odpuścić bez żalu.
Póki tego nie zrobisz, nie będzie wiadomo, kto jest zwycięzcą.
Rozumiesz?
Gotowe.
Teraz możesz ustalić hasło.
Dobra.
Tylko go nie zapomnij.
Wszystko gotowe. Spróbuj.
- Naciśnij tutaj. - Dobra.
BANKOWOŚĆ INTERNETOWA
WPISZ HASŁO
I wpisz hasło.
- Jest. - I gotowe.
DOSTĘPNE ŚRODKI
Są tu wszystkie informacje.
Nie będę musiał chodzić do banku.
Kiedy mi to przysłałeś?
To za alkohol.
Nie musiałeś...
Ale dzięki. Dobrze je wykorzystam.
Następnym razem mnie uprzedź. Przygotuję coś do jedzenia.
Przestań.
- Wezmę to. - Co tak się śmiejecie?
- Bez powodu. - O co chodzi?
- Tato, telefon dzwoni. - Co?
- To Lee Jeong-in. - Dzięki.
- Dokąd idziesz? - Co?
Sprawdzić pralkę.
BIBLIOTEKA W SEONGDONG
Pani Lee!
Cześć, Eun-u. Co słychać?
Powinna pani nas odwiedzić.
Co?
Dobrze.
- Nie mów tak. - Czemu nie?
- Co? - Twój tata nie chce, żebym przyszła.
Żartowałem. Myśli, że mówisz poważnie.
Pani Lee.
Tak?
W przedszkolu
robiliśmy wiatraczki.
Zrobiłem dwa.
No proszę. Zrobiłeś wiatraczki?
Dlaczego aż dwa?
Jeden jest dla mnie,
- a drugi... - Dla mnie, tak?
Zrobiłeś go dla mnie?
Tak, dla pani.
Eun-u, zdrajca z ciebie.
Gdy następnym razem się spotkamy,
nie zapomnij zabrać mojego wiatraczka.
Dobrze.
Eun-u, chcesz poznać moją siostrę?
Tak. Gdzie ona jest?
- Ta-da. - Cześć!
Słodki jesteś.
Ale pani siostra jest wielka.
O matko.
Lepiej się odsuń.
Cześć!
GŁOS MATKI PIĘĆ RAZY DZIENNIE
Mamo,
dam sobie radę.
Skąd u ciebie taka pewność?
Mówiłaś, że prasa będzie o tym pisać.
A jeśli rozejdą się plotki o separacji?
Na pewno się rozejdą, gdy zaczniemy procedurę rozwodową.
Naprawdę to zrobisz?
A co z dzieckiem?
Wychowam je sama, bez niego.
Mówisz tak, bo nie wiesz, jak to jest.
Samemu nie jest łatwo.
Do tego trzeba wysiłku, nie wiedzy.
Mądrość w niczym ci nie pomoże.
Nie zdołam wychować dziecka, jeśli będę z nim.
Nie zniosę tego.
Seo-in,
wiesz, że są rzeczy, których nie lubię w Si-hoonie.
Ale to, co się stało,
dowodzi, że jesteś mu przeznaczona.
Małżeństwo to związek nieznajomych,
nic dziwnego, że dochodzi do spięć.
Czasem małżonek bywa największym wrogiem.
Ale jeśli to zniesiesz i przeczekasz,
kryzys minie.
Zapomnij o wszystkim innym
i pomyśl o dziecku.
Zrób to, co dla niego najlepsze, i daj szansę Si-hoonowi.
Umrę, jeśli to zrobię.
Jeśli będę musiała z nim mieszkać.
Rozumiem, że już go nie kochasz, ale...
Nie, naprawdę umrę.
Seo-in.
Chcę żyć.
Muszę żyć dla dziecka.
Jest coś...
o czym mi nie mówisz?
Od kiedy?
Kiedy to się zaczęło?
Przepraszam, mamo.
Przepraszam.
Nam Si-hoon...
Gdzie jest ten drań?
Mamo, nie. Proszę.
- Puszczaj. - Mamo.
Czemu mnie zatrzymujesz?
Mam siedzieć bezczynnie po tym, co ci zrobił?
Ty...
Ty tu zostań.
Jestem twoją matką.
Nie mogę mu tego odpuścić.
Proszę cię, nie.
Zajmę się tym,
po prostu bądź przy mnie, dobrze?
Mamo...
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
Kochanie.
Moja biedna córeczka.
Biedactwo.
Poproszę to.
Yeong-ju.
Przyszłaś punktualnie.
Mamy pół godziny.
Myślałam o tym.
Trzeba było powiedzieć tacie, gdy go spotkaliśmy.
Wtedy nie mogłabyś wrócić do pracy.
Byłabyś w szpitalu.
To kiedy mu powiedzieć?
Seo-in, Jae-in, a nawet ty każecie mi nic mu nie mówić.
Na pewno sobie z tym poradzisz?
Wiem, że Ji-ho to porządny facet,
ale jest samotnym ojcem...
Sama już nie wiem, co myśleć.
Ale ja wiem.
Wiem, co ze mną będzie.
Nie mów, że myślisz już o waszym ślubie.
Co to za pytanie?
Z automatu zostaniesz matką.
Ty w ogóle bierzesz to na poważnie?
Tak, ojcze.
Nie szkodzi. O co chodzi?
Naprawdę? Z chęcią.
Już dawno się nie widzieliśmy.
Kiedy ojcu pasuje?
Jeong-in.
- Tak? - Dostajesz wiadomości.
Dzięki.
- Jeong-in. - Jak to?
Gi-seok spotka się z moim tatą?
Nie jestem pewien,
ale Hyeon-su tak uważa.
Niewiarygodne.
Nie wiedziałem, czy do ciebie dzwonić,
- ale mogą mówić o mnie... - Dobrze zrobiłeś.
Ji-ho, nie przejmuj się.
- Zajmę się tym. - Jak długo?
Co?
Jak długo mam się za tobą ukrywać?
Ha-rin, kto to był?
Nie widziałam nadawcy, ale cokolwiek to było...
wydaje się poważne.
Tak. Ciekawe, o co chodzi tym razem.
Co się dzieje?
Tata spotka się z Gi-seokiem.
Ji-ho mi o tym powiedział.
Jest zły?
Źle się z tym czuje.
Cały czas był cierpliwy i nie chciał się spieszyć.
Czemu się nie wkurza?
Też uważam, że nie powinniście się spieszyć,
ale ani Gi-seok, ani twój ojciec łatwo nie odpuści.
Czyli powinnam mu powiedzieć.
Nie ma tu ani dobrego, ani złego wyjścia.
Będziesz cierpiała,
ale nie wyobrażam sobie, co poczuje Ji-ho.
O tym pomyślę w swoim czasie.
To może stać się nawet dziś.
Gi-seok nie będzie milczał.
Nie wiem jak, ale nie pozwól im się dziś spotkać.
Jeong-in?
Dam im spokój.
- Tak, Ji-ho? - O matko.
Chciałem przeprosić.
To nie twoja wina.
Chcesz mnie wpędzić w poczucie winy?
Głupio mi, że przeze mnie się martwisz.
Powinienem pogadać z Gi-seokiem.
Nie.
Tylko cię zrani.
Boję się, że powie o tym twojemu ojcu i ci zaszkodzi.
Chcę, żeby to zrobił.
Kiedyś prawda wyjdzie na jaw.
Ja nie chcę.
Jak to?
Tu chodzi o mnie, więc sam chcę mu powiedzieć.
Nie naciskam, żebyś przedstawiła mnie swoim rodzicom.
Po prostu mówię,
że nie boję się pokazać tego, kim jestem.
Podoba mi się ta pewność siebie.
Wiesz, że uwielbiam, jak mnie chwalisz.
Jestem z ciebie dumna.
Nie pozwolę Gi-seokowi
zawsze stawiać na swoim.
Zrozumienie i czekanie nie działa.
Spotkam się z nim albo zadzwonię...
- Tu nie chodzi o ciebie. - Co?
Tylko o mnie.
On chce mnie pokonać.
Nie przenosi kliniki.
Jak miałby to zrobić, gdy ledwo stać go na czynsz?
No i jego żona.
Nie układa im się.
GABINET DENTYSTYCZNY
To pani pierwsza wizyta?
Zastałam doktora Nama?
Mogę spytać o nazwisko?
Jestem jego teściową.
- Momencik. - Chcę tylko wiedzieć, czy tu jest.
Dziękuję.
BIURO KIEROWNIKA
Proszę.
Matko, co za niespodzianka.
Boli cię ząb?
Mogę to sprawdzić...
Matko?
Zgłoś to na policję. Czy ja mam to zrobić?
Proszę, najpierw mnie wysłuchaj.
Jeśli jeszcze raz
chociaż tkniesz moją córkę,
zabiję cię.
Uśmiechasz się?
Naprawdę?
Jak śmiesz?
Jak możesz!
Jak śmiesz...
Na dziś skończyłam,
bo jest mi wstyd, że pozwoliłam córce
wyjść za bydlaka.
Twój ryż jest gotowy.
JUŻ JESTEŚ ŚWIETNĄ MATKĄ. OD MAMY LEE SEO-IN, SIN HYEONG-SEON
A oto te złowrogie dziecięce książki.
Przejrzałam je i większość jest zniszczona.
Dzieci się aż tak znęcają?
Przez dorosłych.
Wystawa zniszczonych książek
powinna mieć mocne przesłanie.
„Ból, który zadajesz, kiedyś do ciebie wróci”.
Ze związkami jest tak samo.
Nie widzisz, że kogoś krzywdzisz, ale potem tego żałujesz.
Możesz też żałować, nie widząc, że ktoś cię skrzywdził.
Kto ponosi większą winę?
Oboje są winni.
Ale nie mówię, że jesteś tak zła jak Gi-seok.
Dzięki za wyjaśnienie.
Przepraszam, ale mam dziś inne plany.
- Co? - Z góry dziękuję.
Jakie plany?
Boże.
Jeong-in, gdzie jesteś?
A czemu pytasz?
Nigdy o to nie pytałeś.
Sprawdzam, czy coś broisz.
Chcesz do mnie dołączyć?
Pewnie.
Ji-ho.
Tak?
Tak łatwo nie wycofuję się z własnych decyzji,
więc się nie martw.
A gdzie jesteś?
Przyjadę do ciebie.
Nigdzie się nie ruszaj.
To ja do ciebie przyjadę.
Byle bym nie był z żadną kobietą.
Możesz być.
Wcisnę się między was i cię zabiorę.
Cokolwiek się stanie,
dzwoń, jeśli będziesz chciała.
Wiem, że mogę na ciebie liczyć.
Ale nigdy nie dajesz mi pomóc.
Tak bardzo ci ufam.
Zadzwonię.
Idziesz na spotkanie twojego taty z Gi-seokiem?
Mówiłam, że zadzwonię.
Dobra. Uważaj na siebie.
Jasne. Pa.
Pozwól.
Planowaliśmy to spotkanie, ale dużo nam zajęło to dogadywanie.
Powinienem zadzwonić wcześniej. Przepraszam, tato.
Masz rację. Trochę się zezłościłem.
Zdrowie.
Myślałem też o tym, żeby zaprosić twojego ojca.
Ja chciałem zaprosić Jeong-in, ale tego nie zrobiłem.
Nie szkodzi. Wystarczy jedna osoba z każdej rodziny.
Fakt.
Podobno Jeong-in cię zdradza.
Czemu nie pijesz piwa?
Nie mam ochoty.
A kto pije z ochoty?
Czy pijesz, czy nie, mi możesz postawić piwo.
Wygadasz się o mnie mojej siostrze?
Odróżnię sprzymierzeńca od wroga.
Ale ja będę twoim wrogiem.
To był żart.
Nie jestem lojalna.
Odwrócę się od ciebie, jak się nie spiszesz.
Żeby tylko to.
Mówisz, jakbyś był ze mną przez kilka lat.
To daj mi kilka wskazówek.
Gi-seok to już historia?
O niego nie musisz się martwić.
A co z moim tatą?
Podobno go spotkałeś.
Spojrzał ci chociaż w oczy?
Mimo że jestem jego córką,
odkąd nawaliłam, traktuje mnie jak niewidzialną.
To o czymś świadczy.
Nie chcę cię straszyć.
Ale to trudny człowiek.
Ojcze, czy Jeong-in...
powiedziała ci o wszystkim?
Chwila.
Jest coś, co powinienem wiedzieć?
To próbujesz powiedzieć?
Po prostu
twój ojciec o tym wspomniał,
więc myślałem, że coś mu powiedziałeś.
To tylko...
Mój ojciec chyba źle mnie zrozumiał.
- Źle cię zrozumiał? - Tak.
Ostatnio się upiłem i nagadałem mu głupot przez telefon.
Próbowałem to wyjaśnić, ale i tak pomyślał sobie nie wiadomo co.
To powinien był mi o tym powiedzieć!
Nie do wiary.
Nic o tym nie wiedziałem,
więc zaprosiłem cię tu, żeby cię przeprosić.
Długo jesteście razem,
więc rozumiem, że macie jakieś problemy.
Ale inny mężczyzna? To jakiś absurd.
Nawet po drodze na to spotkanie o tym rozmyślałem.
Bo to nie mogła być prawda.
W końcu jestem jej ojcem. Przecież ją znam.
Oczywiście.
Czyli nie ma o czym gadać?
- Zgadza się. - To dobrze.
Zostało nam więc ustalić datę.
Ostatnio stoicie w miejscu.
Razem z panem Kwonem musimy was pogonić.
Przepraszam. Będę się bardziej starał.
Skoro już o tym rozmawiamy, miejmy to z głowy.
Najpierw spytajmy o zdanie Jeong-in.
O czym tu rozmawiać?
Już postanowione. Wystarczy tylko wybrać datę.
Pomyśl, kiedy ci pasuje.
Zawsze mieli tu tak dobre jedzenie?
Pan powinien
wybrać nam datę.
Rodzice znają się na tym lepiej.
- Rozumiem. - Co pan na to?
Jesteś...
podobny do ojca.
Bardzo.
To chyba ona.
Tak.
O nic się nie martw.
Utoruję ci drogę.
Tu się poznaliśmy. Pobierzmy się.
Zdecydowałem dla twojego dobra.
Po co go w ogóle przyjęłaś?
Trzeba było rzucić mu nim w twarz.
Gi-seok się jej oświadczył.
Pewnie się przechwala, bo mu dobrze poszło.
Możemy się spotkać? Nie mów, że mnie unikasz.
Dobra, spotkajmy się dziś.
Papla Hyeon-su pewnie wszystko wygadał.
Jak bardzo zamierzasz jeszcze utrudniać życie Jeong-in?
Cholerny dupek.
Robisz to nie dlatego,
że kochasz Jeong-in, tylko nie chcesz ze mną przegrać.
- Odpuść sobie. - Gdy ty to zrobisz.
Nie będę już dla ciebie miły.
Chcesz poznać moich rodziców?
A co, jeśli mnie nie polubią?
Będziemy musieli zerwać.
- Hej! - No co?
Wiesz, że nie o to mi chodziło.
Napisy: Małgorzata Fularczyk